Strauss Vioolsonate in Es majeur, Op. 18

De vioolsonate in Es, op. 18 is geschreven door Richard Strauss tussen 1887 en 1888. Hoewel het niet als een mijlpaal in de vioolliteratuur wordt beschouwd, wordt het regelmatig uitgevoerd en opgenomen. Het staat vaak bekend om zijn lyrische schoonheid en de technische eisen die aan zowel violist als pianist worden gesteld. Zoals al zijn kamermuziek volgt Strauss' sonate de standaard klassieke vorm, hoewel het wordt beschouwd als het laatste van zijn werken waarin dit het geval is. Het stuk bestaat uit drie delen en duurt ongeveer dertig minuten. Het tweede deel is uniek omdat het een improvisatie is; dat wil zeggen, de rustige vioolpassages wekken de indruk van improvisatiemateriaal. Deze beweging behoudt de hele tijd een prachtige zangtoon en eindigt meditatief.