Schumann Papillons, Op. 2

Papillons (vlinders), Op. 2, is een suite met pianostukken geschreven in 1831 door Schumann. De suite is bedoeld om een ​​gemaskerd bal voor te stellen en begint met een zeer korte introductie, gevolgd door een verscheidenheid aan dansbewegingen. Schumann maakte gebruik van pragrammatische elementen en citeerde het eerste materiaal in de finale, waarin ook het thema van de traditionele Grootvaderdans werd gebruikt, die altijd aan het einde van de viering werd gespeeld. Herhaalde noten aan het einde van het stuk kunnen erop duiden dat een klok het uiteinde van de bal slaat. Schumann citeerde thema's uit Papillons in zijn latere werk, Carnival, Op. 9, maar geen van hen komt voor in de sectie van dat werk met de titel "Papillons". Het belangrijkste walsthema uit het eerste deel van Papillons werd geciteerd in de sectie "Florestan", met een expliciete erkenning geschreven in de partituur, en opnieuw in het laatste deel, "Marche des Davidsbündler contre les Philistins", maar zonder erkenning. De Grootvaderdans verschijnt ook in het laatste deel, met de inscriptie "Thème du XVIIème siècle".